ANALIZA POKONANIA TRASY

 

Wybór wariantu

 

    Wybór wariantu pomiędzy poszczególnymi punktami kontrolnymi podczas pokonywania danej trasy jest najbardziej złożonym elementem jaki musi opanować zawodnik. Nie ma zawodnika, który podczas pokonywania trasy nie zrobiłby błędu na którymś z odcinków pomiędzy punktami kontrolnymi. Czynność ta jest opanowywana przez cały czas poprzez analizę czasów przejazdu i porównaniu wariantów jej pokonania przez poszczególnych zawodników. Doskonale analizę tych czynności umożliwia stosowanie elektronicznego pomiaru czasu Sport-ldent oraz wyrysowanie przez zawodników wariantów przejazdu. Śmiało można stwierdzić, że wybór wariantu w rowerowej jeździe na orientację jest tak samo ważną czynnością jak dobra jazda na rowerze. Bez odpowiedniego wytrenowania i połączenia ze sobą tych dwóch elementów zawodnik nie ma co marzyć o światowych wynikach. Wybór wariantu jest najciekawszym elementem w tej dyscyplinie sportu odróżniającym ją od innych dyscyplin rowerowych.

 

Skrzyżowania w rowerowej jeździe na orientację:


Zwykle spotyka się trzy rodzaje skrzyżowań ścieżek :

tl_files/poradnik/skrzyzowania.jpg

1)  Skrzyżowania typu T
Jedna ścieżka biegnie prosto, druga skręca.
Występują dwie możliwości, łatwo jest przez pomyłkę nie zauważyć skrzyżowania i pojechać prosto.

2)  Skrzyżowania typu X
Dwie proste ścieżki.
Łatwo jest popełnić błąd podobny jak w typie T.

3)  Skrzyżowania typu Y
Najłatwiejsze.
Trudno je ominąć: zawsze trzeba skręcić.

 

Wybór najlepszej drogi


    Wybierając najlepszą drogę trzeba kierować się wieloma czynnikami. Kierowanie się jednym z nich jest całkiem łatwe jednak analizowanie wszystkich może być bardzo trudne. Ponadto każdy popełniony błąd może kosztować stratę kilkudziesięciu sekund lub nawet kilku minut.

 

Długość drogi

 

tl_files/poradnik/wybor-drogi.jpg

 

Wybór jest prosty - najkrótsza trasa zaznaczona jest na czerwono.

 

Ten sam przykład uwzględniający klasyfikację dróg. Najszybszy wariant nie jest najkrótszy.

Różnice wysokości (przewyższenia)

 

tl_files/poradnik/roznice-wysokosci.jpg

 

    Gdy uwzględnimy również rzeźbę terenu wariant będzie jeszcze inny. Pierwsze dwa przejazdy były krótsze, ale jadąc nimi musimy wjechać na szczyt wzgórza, by potem zjechać w dół. Jest to dodatkowy wysiłek i strata czasu.

 

tl_files/poradnik/mapka.jpg

 


    Na czerwono zaznaczono dwie możliwości pokonania drogi między punktami. Optymalna jest trasa południowa. Północna jest krótsza, ale wymaga dwóch podjazdów i jazdy po drogach gorszej jakości.

 


    W tym przypadku teren jest piaski, przy wyborze wariantu bierzemy pod uwagę tylko klasyfikację dróg i długość jazdy. Warianty A i B są krótsze (ok. 1 400 i 1 500 m), jednak duża część tych przejazdów odbywa się po drogach ztej jakości - wąskich i o gorszej nawierzchni. Wariant C, chociaż dtugi - ok. 2 km, przebiega w potowie po drodze asfaltowej, pozostała część po dobrych drogach.
    Jak widać, sprawa nie jest bardzo tatwa, a w trakcie zawodów może się okazać bardzo trudna. Duża prędkość jazdy, konieczność panowania nad rowerem, powoduje, że mapę czyta się z dużym wysiłkiem i bardzo łatwo jest popełnić błąd. Przy popełnieniu błędu ważne jest, aby jak najszybciej odnaleźć miejsce, gdzie się znajdujemy i od niego kontynuować dalsze pokonywanie trasy we właściwym kierunku.

 



    Zestawienie wyników z trasy na dystansie średnim podczas zawodów Rankingu Światowego w Nowej Kaletce w dn. 19. 07. 2007. Na mapie (str. 37) narysowane są warianty pokonania tej trasy przez trzech zawodników. Jak widzimy z analizy międzyczasów pomiędzy poszczególnymi odcinkami trasy Maxim Zhurkin z Rosji, tylko na czterech odcinkach całej trasy uzyskał najlepsze rezultaty spośród całej stawki zawodników (1 *), jednak od piątego punktu kontrolnego jechał na tyle równo i dobrze, że nie oddał prowadzenia już do końca wyścigu.

tl_files/poradnik/analiza_lista.jpg

tl_files/poradnik/analiza_tabela.jpg

 

Ciasteczka :Ten serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt wg ustawień przeglądarki.